Emilie Dequenne odeszła, a ja czuję się przygnębiony. Przez lata obserwowałem jej karierę i to, jak potrafiła wcielić się w różnorodne role, zawsze z taką pasją i autentycznością. Jej walka z chorobą była dla mnie inspiracją, ale jednocześnie przypomniała mi, jak krucha jest życie. Warto porozmawiać o tym, jak jej dorobek artystyczny wpłynął na nas i jakie emocje w nas wzbudza. Jakie macie wspomnienia związane z jej filmami?

Wspaniała aktorka, która zostawiła po sobie trwały ślad w kinie.

Zgadzam się, że jej dorobek był wyjątkowy i warto go docenić. „Rosetta” to film, który zmienił moje podejście do sztuki filmowej.

Nie wiem, czy to odpowiedni moment, ale może powinniśmy zorganizować jakiś seans jej filmów na cześć Emilie? Byłoby to piękne upamiętnienie.